Als een konijn dat staart in de koplampen van een auto

Slechts in een kwart van alle woningen in Nederland kun je op een fatsoenlijke manier oud worden. Over een aantal jaar is er een tekort van 373.000 woningen voor ouderen. We zien de problemen van de vergrijzing met een gigantische snelheid op ons afkomen. Maar we kijken er naar zoals een konijn in de koplampen van een auto staart.

De cijfers liegen er niet om. Twee jaar terug bedroegen de zorgkosten voor valongelukken van ouderen 810 miljoen euro. De helft van dat bedrag is toe te schrijven aan ongelukken die ouderen in huis overkomen. Als we daar niets aan doen staat de kostenteller in 2030 op 1,3 miljard euro. Wie voor de eerste keer deze cijfers ziet schrikt zich rot. Een tekort van 373.000 ouderenwoningen? Zoveel valongelukken? Natuurlijk begint daarmee de bewustwording. Maar op de een of andere manier is dat nog geen reden om de volgende stappen naar urgentie en maatregelen te zetten.

Nu ligt de oplossing natuurlijk niet bij één partij. Eigenaar/bewoners, het rijk, gemeenten, zorgverzekeraars en ook bouwers en andere stakeholders moeten gezamenlijk tot oplossingen komen om te zorgen dat ouderen en kwetsbaren prettig en veilig wonen en de zorg krijgen die ze nodig hebben tegen een betaalbare prijs voor de samenleving. Echte urgentie voelen nu alleen nog eigenaar/bewoners die zorg en een woningaanpassing nodig hebben en daarvoor sinds afgelopen jaar een aanvraag moeten indienen bij de gemeente.
Dit laatste lijkt, afgezien van wat incidenten hier en daar, op veel plekken aardig te gaan. Maar volgend jaar worden de gemeentebudgetten opnieuw gekort. Ondanks het feit dat het aantal ouderen jaarlijks toeneemt. Tijd om in actie te komen en als stakeholders met elkaar oplossingen te vinden voor onder andere woningrenovaties en woonzorgmodellen. Platform31-Energiesprong en Stroomversnelling werken aan dit onderwerp. Want als we niet snel dit probleem gezamenlijk aanpakken zitten straks de eigenaar/bewoners, wijzelf, of onze ouders, familie en vrienden met de gebakken peren.

Gelukkig komen er inmiddels wel wat woningcorporaties in krimp- en vergrijzingsgebieden in beweging. Maar dat zijn helaas nog uitzonderingen. Ieder voor zich vindt dat er iets moet gebeuren en lijkt vervolgens te wachten op de ander. Dat beeld zie je ook bij energiebesparing- en verduurzaming. De urgentie daarvoor ligt vaak nog te ver van ons vandaan. Dat is jammer omdat we nu de kans hebben om onze leef- en woonomgeving toekomstbestendig te maken. En u weet ook vast wel hoe het in de meeste gevallen met een konijn afloopt dat in de koplampen van een auto blijft staren. Laten we daarom op tijd gaan bewegen.

Harmke Bekkema, programmamanager Energiesprong, Platform31